Sentabr oyi, kochada yomgir yogardi,
Yomgirdan usti-boshi hol bir gozal qiz ketardi.
Pushti rangli kiyimli qiz, kiyimi oziga yarashgan,
Qora-jingalak sochi beligacha tushgan. 
Kozlari tiniq kom-kok moviy osmon rangida, 
Qizning yomgirli yuzida ozgacha joziba.
Lablari qip-qizil alvon ranga boyalgan,
Korinishdan hali 18 tolmagan.
Soat 11 qolida pler qanaqadur ashula,
U nimadandur xafa mayus boqar moviy kozla.
Sumkasida bloknot, ruchka, telefon ayfon,
Yana qanaqadir jurnal yozilgan 7-chi son.
Yana bir pochka sigareta galati odat,
Baland boyli bola bilan birga tushilgan surat.
Yana tush, pamada, lak xullas pardoz-andoz,
Chetda yotar, gijimlangan doktor bergan qogoz.
Qizcha xomush qaytardi kasalxona tomondan,
Tushkun kayfiyat sezilardi yuzidan.
Qizning qulogida hamon doktor etgan soz,
Tabrikliman yaqinda ona bolasiz.
Qizni qiynardi savol, onamga nima diyman,
Endi otamni koziga qanaqib qariyman.
Yomgir yogar qizni koz yoshlarini berkitib,
U yiglashdan toxtamasdi oz aybini bilib.
Qancha afsus, nadomat, lekin endi kech,
Bolar ish boldi, vaqt otdi, qaytmaydi hech.
Bechora tushkunlikdan aqldan ozar,
Chora topolmay ozini oldirishga qaror qilar.
Qizcha bilardi ozini oldirish katta gunoh,
Balki shunga pichirlardi: Mani kechirgin Olloh.
Yuragida qurquv qayoqqadur oshiqar,
9 qavatli dom tomon qadami tezlashar.
Lift tugmasin bosadi yurak urushi tezlashar,
Qiz oylagan axmoqlik tobora yaqinlashar.
Liftda turardi qizcha xuddi bir qafasda,
Xorsinardi, ox urardi har bir nafasda.
Kozini yumganicha boshini devorga urar,
Qizning vujudida yana bir yurak urar.
9-chi qavat lifti toxtab eshigi ochilar,
Togrida oyna ortida osmon oziga chorlar.
Qizcha kop oylamay ozini oynaga urar,
Oyna siniqlari qizni yuzuni tirnar.
Yer, Osmon, Quyosh aylanardi bosh,
Endi u yiglamas tugab bolgandi kozyosh.
Boshida kop hayollar, kop ishga ulgurmadim,
Hech bolmasa onamga xat yozib qoldirmadim.
Butun umri otadi bir zumda koz oldidan,
U dardlardan ozod soniyalik parvozdan.
U kop ozor chekdi, lekin juda oz yashadi,
Bechora qiz tanasi yer bilan toqnashadi.
Atrofi tola odam hamon yomgir yogardi,
Ortada sukunat kimdur chetda yiglardi.
Kimdir yoqasin tishlar bu qandayin daxshat,
Qiz bagriga bosardi qonga boyalgan asfalt.

Kozlari kom-kok qizaloq,
U misli lola-qizgaldoq.
Kongli gul kormasdan hamon,
Xazonga aylanar umri.
18 ga hali tolmay, 
Xato qildi aqli yetmay.
Shu xato oqibatida,
Qizcha yotar nafas olmay.

Pushti rangli kiyimli qiz, kiyimi oziga yarashgan,
Qora-jingalak sochi beligacha tushgan. 
Kozlari tiniq kom-kok moviy osmon rangida, 
Qizning yomgirli yuzida ozgacha joziba.
Lablari qip-qizil alvon ranga boyalgan,
Korinishdan hali 18 tolmagan.
Sumkasida bloknot, ruchka, telefon ayfon,
Yana qanaqadir jurnal yozilgan 7-chi son.
Yana bir pochka sigareta galati odat,
Baland boyli bola bilan birga tushilgan surat.
Yana tush, pamada, lak xullas pardoz-andoz,
Chetda yotar, gijimlangan doktor bergan qogoz.