Англиянинг Манчестер шаҳри шимолий-шарқида жойлашган Рочдейл шаҳарчаси маҳаллий газетасида бир хабар пайдо бўлди.

“Ўтган оқшомда баланд бинолар орасидаги қоронғи тор кўчада икки аёлнинг номусига тегишди…”

…Тахминан шу вақтнинг ўзида ёшгина бир муслима қиз уйига коллеждан қайтаётган эди.

Кеч бўлиб кетганлигини яхши англаган ҳолда у уйига тезроқ қайтиш учун тез-тез қадам ташлаб борарди. Онасининг қанчалик қаттиқ хавотир олишини тасаввур қилиб йўлда шошарди.

Ярим йўлга етганда қиз бир қийин танловга дуч келди.

Масофани қисқартириш учун тор қоронғи жойдан кесиб чиқиш ёки ёруғ ва хавфсиз бўлган узунроқ йўлни танлаш. Кечикаётгани учун онасининг хавотир олишини кўз олдига келтирган қиз қисқа йўлни танлади… Йўлда юриб бораркан, узоқдан у томон келаётган бир кишининг қўрқинчли, қоп-қора сиймосини кўрди. Қиз қадамини тезлатди ва Аллоҳдан асрашини сўраб ичида Оятал-Курсийни ўқий бошлади…

Эркак кўзларини олайтирганча унга яқинлашиб келарди… ва нимадир бўлди-ю, қизнинг ёнгинасидан ўтиб кетди!

Қиз уйига етиб олгач, бўлган воқеани ота-онасига айтиб берди. Эртаси куни газетадаги номусига тегилган аёллар ҳақидаги мудҳиш хабарни ўқигач, ота-онаси қизга полицияга бориб қоронғида кўрган одам ҳақида айтиб беришини сўрашибди.

Қиз полицияга борганида, ундан барча тафсилотларни сўраб, нотанишнинг ташқи кўриниши ҳақида маълумотларни олишибди. Бир неча кундан сўнг қизни полицияга чақирибдилар.

Унинг қаршисида бир қанча эркаклар тизилиб турарди ва уларнинг ичидан ўша қоронғи кўчада кўрганини танлаши лозим эди. Тажжубки, муслима қиз ҳам, номусига тегилган аёллар ҳам бир одамга ишора қилибдилар.

Полиция ходимлари тушунолмай саросимада қолибдилар ва зўравонга савол берибдилар:

– Нега сен анови икки аёлга ташландинг-у, мана бу биттагина қизга тегмадинг?

Муслима қиз ҳақида тушунтириш берганида, зўравон шундай жавоб берибди:

– Қандай қилиб мен у қизга ташланишим керак? Ахир унинг икки ёнида баҳайбат икки эркак бор эди…

“Муслиманинг ёнида пайдо бўлган икки эркак ким эди?” деган савол туғилади.

Шубҳасиз, бу Аллоҳ томонидан ҳимоя учун юборилган фаришталар эди…

Сабаб? Чунки қиз ўзини Аллоҳнинг паноҳига тўлиқ топшириб, “Оятал-Курсий”ни ўқиб борарди…