Ака, сингил ва янга

Жуда таъсирли шеър экан, қайта-қайта ўқидим ?

Гарчи замон мумсиқроқ,                               

Олам жуда тор эди.

Бир онадан туғишган

Ака-сингил бор эди.

Қўл учида кун кўриб

Яшар эди акаси.

Узатилган сингил ҳам

Ўзга уйнинг бекаси.

Беш боланинг ҳаммаси

Мурғак эди, ёш эди.

Шунинг учун аканинг

Чайнагани тош эди.

Тинмас эди куну тун

Елкалари хўп яғир.

Ўшандай бир замонда

Савдо тушди кўп оғир.

Хабар келди тилпонда

Сингил ётиб қолибди.

Чорасизмиш, куёви

Ғамга ботиб қолибди.

Ака, янга шу онда

Югурдилар, елдилар.

Сингилларин уйига

Тонг саҳарда келдилар.

Сингил шўрлик бир ахвол

Ётар эди қалтираб.

Қаватида қизчаси

Ўтирарди мўлтираб.

Куёв қургур, қарангки,

На бир чора этибди.

Хабар бергач акага,

Шошиб ишга кетибди.

“Қаратамиз,- деди янга,-

Олиб боринг дўхтирга.

Хафа бўлманг куёвдан

Унинг вақти йўқтир-да”.

Элтдилар ва топдилар

Докторларнинг зўрини.

Тугатдилар бир кунда

Топган қуту қўрини.

Доктор айтган дорилар

Топилармиш Москопдан.

Ака шўрлик ҳоли танг

Кўзи тинди ҳисобдан.

“Туринг,– деди хотини,–

Нега тошдай қотасиз?

Ана қўйлар, ғам еманг,

Бозор куни сотасиз”.

Қўйлар бари сотилди

Қўра қолди ҳувиллаб.

Пулнинг эси йўқ экан,

Кетаверди шувиллаб.

Ҳафта ўтмай докторлар

“Янги дори” дедилар.

“Бу касалнинг ягона

Шудир кори” дедилар.

Қотиб қолди кўзлари

Бир нуқтага тикилди.

Ака шўрлик ҳоли танг

Елкалари букилди.

Шу туришда унинг-чун

Дунё ўзи дор эди.

Ўн эркакча ҳимматли,

Лекин ёри бор эди.

“ Ялинманг ҳеч кимсага

Қайдан қайга чопасиз.

Омон бўлса бошингиз

Бир кун барин топасиз.

Сотинг,– деди,– ана сиз,

Ёлғизгина сигирни.

Пайғамбарлар сийлаган

Ахир, мунгли сағирни.

Тош остида эмасдир

Билинг, икки қўлингиз.

Сийласангиз сингилни

Худо берар йўлингиз”.

Сигирни ҳам сотдилар

Харж қилдилар бемалол.

Аммо сингил кундан кун

Сўлиб борар бемажол.

Доктор деди:”Оғир дард,

Умид фақат худодир”.

Янга деди:”Курашгум,

Ўнта жоним фидодир”.

Яна деди:”Айтинг сиз,

Бунга шифо бор қайда?”

Доктор деди:”Чораси

Япон деган бир жойда.

Икки буйрак қуриган,

Шунинг учун кўп беҳол.

Ўша ёққа элтсангиз,

Яшаб кетар эҳтимол.

Элтмоқ, лекин у ёққа

Жуда қиммат бўлармиш...”

Инсон учун зўр бойлик

Билинг, ҳиммат бўлармиш.

Қандай куч бор аёлда

Ёлғиз худо билади.

Бел бойласа дунёни

Остин-устун қилади.

Доктор сўзи акани

Бир сонияда ўлдирди.

Янга уни бир силтаб

Сўнг ўзига келтирди.

“Бу дард билан қасдма-қасд

Ким енгарга ўйнайман.

Синглингизни энди мен

Тузатмасдан қўймайман.

Сотинг,– деди,– ҳовлини,

Бир кунимиз кўрамиз.

Боллар катта бўлгунча

Ижарада турамиз.

Дунёнинг бир қавати

Бизга ўхшаш одамдир.

Ташвиш қилманг ҳар недан,

Ризқ бергувчи эгамдир.

Номусингиз – синглингиз,

Яшайсизми ҳеч орсиз?

Биз кўнамиз ҳар нега

Бошимизда Сиз борсиз”.

Кўзларида ўт чақнаб,

Гапни шундай дўндирди.

Ҳушсиз, ҳолсиз эрини

Уй сотишга кўндирди.

Ота ҳовли сотилди

Ҳар томонга чопдилар.

Излай-излай охири

Ижара уй топдилар.

Янга қолди болларин

Ўраб эски чопонга.

Ака эса сингилни

Олиб кетди Японга.

Уч ой ўтиб орадан

Гул-гул яшнаб қайтдилар.

Шифо берган тангрига

Шукроналар айтдилар.

Сўрасангиз охирин

“Нима бўлди, не этди?”

Бир кун кўрдим акани

Миниб ўтди “Ласетти”.

Ўша янга омондир,

Яшайди шу замонда.

Ёнингизда, сиз ёқда,

Ёки бизлар томонда.

Эй акалар, демангиз:

“Бу шунчаки ҳикоят”.

Ўйлаб кўринг, сизда ҳам

Борми шундай шижоат.

Акаларнинг қалбига

Меҳр доим ёр бўлсин.

Сингилларнинг бахтига,

Мард янгалар бор бўлсин!