<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink">
<stylesheet type="text/css">
.body{font-family : Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.p{margin:0.5em 0 0 0.3em; padding:0.2em; text-align:justify;
}
</stylesheet>
<description>
<title-info>
<genre>sf_history</genre>
<author>
<first-name>Имя автора</first-name>
<last-name>Фамилия автора</last-name>
</author>
<book-title>Имя книги</book-title>
<annotation></annotation>
<date>Дата</date>
<lang>ru</lang>
</title-info>
<document-info>
<author><nickname></nickname>
</author>
<program-used>Lib converter jcms</program-used>
<date value=""></date>
<src-url>http://johncms.com</src-url>
<id></id>
<version>1.0</version>
<history><p>book</p></history>
</document-info>
</description>
<body>
<title><p>ЧИМИЛДИҚДАН ҚУВИЛГАН ҚИЗ</p>
</title>
<section><p>Комил ака билан</p>
<p>Замира опа етти киз, бир</p>
<p>ўғилни дунёга келтириб, оқ ювиб, оқ тараб</p>
<p>вояга етказишди. Оиланинг кенжа қизи</p>
<p>Нилуфардан ташқари ҳамма фарзандлари уйли-жойли, касб-хунарли, хаётда ўз</p>
<p>бахтларини топишган. Бугун эса кенжатой-</p>
<p>эркатой Нилуфарнинг никох туйи. Куёв</p>
<p>Улугбек кушни махалладан. Автобус</p>
<p>хайдовчиси булиб ишлайди. Туй жуда</p>
<p>тартибли ва кувончли утди. Келин-куёвни гушангага кузатиб, мехмонлар уй-уйларига</p>
<p>таркалишди. -Етти кизни уйли-жойли килиб,</p>
<p>жаннати</p>
<p>булдиларингиз, иншааллох, - хавас килишди</p>
<p>одамлар.</p>
<p>Туйдан кейин юзочди маросими хам утди. Хамма Нилуфарга бахт тилади. Эртасига эса</p>
<p>тонг отар-отмас Комил аканинг куча дарвозаси</p>
<p>вахимали такиллади. Кучадан эркаку аёлнинг</p>
<p>сукишу хакорати эшитилди.</p>
<p>- Оч, дарвозангни Комил! Шундай иффатсиз киз</p>
<p>устиргандан ит боксанг яхши эди, - эркак овози жуда важохатли эди.</p>
<p>- Лаънатилар, Аллох кахрига учрагурлар, - аёл</p>
<p>тинмай карганарди. - Бузилган кизингни бизга</p>
<p>раво курдиларингми? Судга бераман сенларни.</p>
<p>Туй харажатини икки баравар килиб</p>
<p>тулайсанлар. Дунёга келганингга пушаймон килдираман, хали. Чикларинг буёкка!</p>
<p>Шарманда кизингни ахволига кара! Комил</p>
<p>аканинг дарвозаси очилмай, бу гала-</p>
<p>говурга махалла ахли йигилди. Хамма</p>
<p>хайратда. Нихоят Комил ака дарвозани очди.</p>
<p>Ортидан хотини, угли, келинлари, туйдан кейин хали уйига кетмаган кизлари чикишди. Куёвни</p>
<p>отаси Махмуд ака кела солиб, Комил аканинг</p>
<p>ёкасидан олди.</p>
<p>- Ярамас, ифлос! Иффатсиз кизингни менинг</p>
<p>углимга тутказиб, мехнатларимни сувга</p>
<p>окиздингми? Ахир мен халол мехнат килиб, туй килгандим-ку!</p>
<p>Комил ака лолу хайрон эди. Тили калимага</p>
<p>келмасди. Замира опа "вой, улмасам, нахотки</p>
<p>менинг кизим бузилган булса? Булиши мумкин</p>
<p>эмас! - деб тинмай йигларди. Бахт куйлагидаги</p>
<p>кизи оломон уртасида юзларини кафти билан ёпиб, кон йигларди.</p>
<p>- Мана, ювинди кизларингни олинглар!</p>
<p>Шармандалар! Энди халк олдида кандай бош</p>
<p>кутариб юрасанлар? - куёвни амакиси огзига</p>
<p>келган гапни айтиб, сукиниб гапирарди.</p>
<p>Комил ака уйига укдек кириб кетди. Зум утмай, кулида пичок билан кайтди.</p>
<p>- Нилуфаааааар! Мен сени ок килдим! Сендай</p>
<p>кизим йук энди! Менга шарманда кизнинг</p>
<p>кераги йук! Халойик, мен бу кизни куйдай</p>
<p>суйиб ташлайман! Бу хамма кизларга сабок</p>
<p>булсин! - Комил ака пичок билан кизига ташланди. Куни-кушни эркаклар унга</p>
<p>ёпишишди. Кулидан бир илож килиб пичокни</p>
<p>тортиб олишди. Махалла оксоколи, хотин-</p>
<p>кизлар кумитаси раиси хам етиб келди. Замира</p>
<p>опа Нилуфарни юзига тарсаки тортиб, юз-кузи</p>
<p>аралаш ура кетди. - Ярамас киз, бизни ер билан яксон килдинг!</p>
<p>Берган ок сутимга рози эмасман! Иффатингни</p>
<p>кимга бой бердинг, лаънати киз, - кизини уриб</p>
<p>чарчаган Замира опа хушидан кетиб йикилди.</p>
<p>Уни кутариб уйга олиб кирищди. Кон босими</p>
<p>ошган Комил акага хам дори ичириб, ичкарига олиб киришди.</p>
<p>- Нимага сен индамайсан? Бир огиз гапирсанг-</p>
<p>чи Нилуфар.</p>
<p>- Шу гаплар ростми, Нилуфар?</p>
<p>- Мен бу гапларга ишонмайман, синглим. Сен</p>
<p>сувдай поксан. Гапир, чимилдикда нима булди? Гапирсанг-чи...</p>
<p>Опалар Нилуфарни уртага олиб, сурокка</p>
<p>тутишди. Нихоят Нилуфар тилга кирди. Ака-</p>
<p>опаларининг оёкларига йикилди.</p>
<p>- Буларга ишонманглар! Хаммаси ёлгон,</p>
<p>хаммаси бухтон! Менга бирорта йигит хатто жимжилогини теккизмаган. Ха, опажон. Мен</p>
<p>покман. Лекин бугун менинг номимни</p>
<p>булгашди. Юзимга кора лой чаплашди. Булар</p>
<p>бориб углидан сурашсин хакикатни... мени</p>
<p>тиббий текширувдан утказинглар... минг марта</p>
<p>утказинглар... мен покман... дадажон, ойижон, менга ишонинглар...</p>
<p>Бу аянчли вокеага бутун махалла гувох булди.</p>
<p>Махалла оксоколи хаммага таркалишни</p>
<p>буюрди. Куда томонни бироз тинчлантириб,</p>
<p>ортга кайтаришди. Опалар Нилуфарни уйга</p>
<p>олиб киришди. Кизгина ювиниб, бахт куйлагини йиртиб ташлади. Опалар асл</p>
<p>хакикатни билиш учун сингилни гапга солишди.</p>
<p>Нилуфар чимилдикда булиб утган</p>
<p>гап-сузни окизмай-томизмай опаларига</p>
<p>йиглаганча сузлаб берди...</p>
<p>...Юз курди маросими утгач, келин-куёв гушангага киришди. Нилуфар хаяжондан</p>
<p>титрар, зимдан куёвни кузатарди. Лекин куёв</p>
<p>Улугбек келинни юзини очишга шошилмас, у</p>
<p>канакадир совуккон, саросимада эди. Орадан</p>
<p>бир неча соат утди хамки, куёв келиннинг</p>
<p>олдига келмади. Нилуфар хайрон, нима килишни билмасди. Кутилмаганда Улугбек</p>
<p>кулида пичок билан унинг олдида пайдо булди.</p>
<p>Нилуфар куркиб кетди. Ранги девордай</p>
<p>окарди. Бакирмокчи эди, Улугбек кафти билан</p>
<p>унинг огзини махкам ёпди.</p>
<p>- Куркма, овозингни чикарма! Сенга айтадиган гапим бор...</p>
<p>- Мен анчадан бери бир кизни севаман. У хозир</p>
<p>мендан хомиладор. Лекин ота-онам у кизга</p>
<p>уйланишимга рози булишмади. Отам "агар уша</p>
<p>кизни десанг, сени уйдан хайдайман, ок</p>
<p>киламан, уй-жойдан мосуво киламан", дедилар. Ойимни хам кундиролмадим. Чунки у</p>
<p>кизнинг онаси уйинчи, уни хатто "Мама роза",</p>
<p>дейишади. Ота-онам сураб-суриштириб, буни</p>
<p>билиб олишибди. Нима килай, мен у кизни</p>
<p>севаман. Онаси ёмон булса, кизи азоб чекиши</p>
<p>керакми? Бизлар якинда фарзандли буламиз. Унга уйланмасам, онаси мени тинч куймайди.</p>
<p>Бошимга ит кунини солади. Унинг кулидан хар</p>
<p>нарса келади. Яна ота-онамга ок булишни, уй-</p>
<p>жойдан курук колишни истамайман. Мени</p>
<p>тушундингми?</p>
<p>Нилуфар бу гаплардан хайрон колди. - Бу гапларни менга нима дахли бор? Унда нега</p>
<p>менга уйландингиз? Максадингиз нима? -</p>
<p>Нилуфарни оёк-куллари калтирай бошлади.</p>
<p>- Мен сени "киз эмаскан" деб хайдаб юбораман.</p>
<p>Шунда ота-онамнинг тили кисик булиб колади.</p>
<p>Мен эса севган кизимга уйланаман. Сен хам бахтингни топасан. Энди тушундингми? -</p>
<p>Улугбекни юзи важохатли тусга кира бошлади.</p>
<p>- Уз максадингиз йулида мени номусимни</p>
<p>поймол килиб, курбон килмокчимисиз? Ота-</p>
<p>онамни эл олдида шарманда-ю шармисор</p>
<p>килмокчимисиз? Мен бу гапдан кейин кандай яшайман? Кандай бош кутариб юраман эл</p>
<p>олдида. Ундан кура хаммага хакикатни айтинг.</p>
<p>Ёки мендан кейин у кизга хам уйланинг. Мен</p>
<p>кундошликка розиман. Лекин иффатсиз деб</p>
<p>бахт излаб келган хонадонимдан хайдаманг.</p>
<p>Оиламизни шаънини булгаманг, - Нилуфар йиглади, ялиниб ёлворди.</p>
<p>Улугбек Нилуфарнинг бугзига пичок тиради. -</p>
<p>Ув, манжалаки, менга акл ургатма.</p>
<p>Айтганимни киласан. Булмаса, улдираман!</p>
<p>Оилангни хам тинч куймайман! Керак булса,</p>
<p>фохишалик килишга мажбур киламан. Севган кизимни онасига айтсам, сени яхшигина</p>
<p>пуллайди. Арабгами, туркгами сотиб юборади.</p>
<p>Ундан кейин, "кизинг фохиша экан, Эмиратга</p>
<p>кочиб кетди", деб дадангни тириклайин ерга</p>
<p>кумаман. Мен уз максадим йулида хеч</p>
<p>нарсадан кайтмайман... Нилуфар опаларига булган вокеани айтиб</p>
<p>бергач, аччик кисматидан уксиб-уксиб йиглади.</p>
<p>Опалари хам куёвни каргаб, унга кушилиб</p>
<p>йиглашди.</p>
<p>- Номард! Уз максади йулида сени курбон</p>
<p>килибди. Энди биздан куради! - опаси Насиба газаб отига минди. Акаси ва ота-онасига бор</p>
<p>хакикатни айтиб берди. - Мен уни уз кулларим</p>
<p>билан бугизлаб</p>
<p>улдираман! Мурдасини итларга ташлайман! -</p>
<p>аканинг кони кайнади. Куллари мушт булиб</p>
<p>тугилди. - Падарингга минг лаънат! Гулдай кизимни</p>
<p>бахтикаро килди. Бизни пичоксиз суйди! Аллох</p>
<p>жазоингни берсин, - Замира опа юрагини</p>
<p>гижимлаб йиглади.</p>
<p>- Уйингга ут куяман, ифлос! - Комил ака оламга</p>
<p>ут куйишга тайёр эди. Насиба синглисининг номини оклашга</p>
<p>киришди. Судга ариза билан мурожаат килди.</p>
<p>Нилуфар тиббий текширувдан утказилди. Боши</p>
<p>берк кучага кириб колган Улугбек кизга тухмат</p>
<p>килганини тан олиб, хамма вокеани ипидан-</p>
<p>игнасигача айтиб берди. Хамма унга лаънат айтди. Нилуфарни номи, шаъни окланди.</p>
<p>Куёвнинг ота-онаси, кариндошлари келиннинг</p>
<p>оиласидан кечирим суради.</p>
<p>- Мени кечиринглар, имкон беринглар.</p>
<p>Нилуфарни бахтли киламан, - деди Улугбек</p>
<p>хаммадан кечирим сураб. - Сендай пасткаш, номардга берадиган кизим</p>
<p>йук! Аллох бизни бир балодан асради. Хакикат</p>
<p>карор топди. Сени Аллохга солдим, - деди</p>
<p>Комил ака Улугбекка нафрат билан караб. -</p>
<p>Йигит деган номга дог туширдинг. Лаънат</p>
<p>сенга! Улугбек тухматига яраша конуний жазо олди.</p>
<p>Бундан хам ёмони отаси уни ок килди. Уйидан</p>
<p>кувиб солди. Улугбек бироз вактдан кейин уша</p>
<p>севган кизига уйланди, фарзандли хам булди.</p>
<p>Лекин хотини унга вафо килмади. Хотинини</p>
<p>хиёнат устида ушлаган Улугбек котилликка кул урди. Хотини ва унинг уйнашини пичоклаб</p>
<p>улдирди. Суд хукми билан узок йилга</p>
<p>озодликдан махрум этилди.</p>
<p>- Гулдай кизнинг номини булгагани, тухмат</p>
<p>килгани учун Аллох уни шу жазога махкум</p>
<p>этди, - дейишди одамлар. Бир неча йиллардан кейин Нилуфарнинг бахти</p>
<p>очилди. У бир хонадоннинг бахтли бекаси, бир</p>
<p>йигитнинг ёри вафодори булди. Хозир улар</p>
<p>бахтли оила булиб яшашяпти. Бундан хам</p>
<p>кувончлиси, якиндагина улар угил фарзанд</p>
<p>куришди. Бешик туйлар килишди. Хамма нохуш хотиралар ортда колди. Лекин Нилуфар</p>
<p>узи хохламаган холда Улугбекнинг кора</p>
<p>килмишини эслаб, чукур "ух" тортади. Кузлари</p>
<p>ёшланади. Бугунги бахти учун Аллохга</p>
<p>шукроналар айтади... Азиз одамлар! Хаммамиз</p>
<p>умид билан угил-киз устиряпмиз. Уларнинг хузур - халоватини</p>
<p>курайлик. Одоб-ахлокига эътибор берайлик.</p>
<p>Улугбек каби уз максади йулида хеч кандай</p>
<p>разилликдан кайтмайдиган айрим йигитларга</p>
<p>Аллохдан инсоф сурайлик</p>
</section>
</body>
</FictionBook>